#22 – Bowie Redman

Deze week spreken we in aflevering 22 van de BOOST! podcast met de geweldige Bowie Redman. Met rake woorden, een beetje brutaliteit en vooral heel veel liefde maakt Bowie het onbespreekbare bespreekbaar en schuwt ze geen enkel taboe. Heerlijk bevrijdend!

PS: vergeet ons zeker niet te sharen in jouw instagramstory (@getyourboost), elke week verloten wij een zalig cadeautje onder de leukste posts! 🎁

aflevering #22 - SAMENVATTING

Wie is Bowie? 

  • Amsterdammer
  • Contentmaker en spreker op podia, in podcasts, op de radio en op tv
  • Een missie: het onbespreekbare bespreekbaar maken

Het prille begin

Bowie heeft onbespreekbare onderwerpen nooit geschuwd, dat is iets wat er al van jongsaf aan inzat bij haar. Het is pas echt een missie geworden voor haar nadat haar vader overleed en ze merkte dat iedereen daar eigenlijk heel ongemakkelijk over is, over de dood. Niemand wou erover praten, niemand wist hoe hij/zij ermee moest omgaan. Ze besefte dat er héél veel onderwerpen bestaan waar niemand eigenlijk over kan praten, én wat ons heel hard onderdrukt.

“Ik verwacht helemaal niet dat iedereen zo open is als mij, dat verlang ik ook helemaal niet, maar ik wil dat de ruimte en de vrijheid er is voor iedereen om helemaal te kunnen zijn wie je bent, in al je facetten. En daar horen dus ook delen van jezelf bij die zich in de taboesfeer bevinden.”

Moederschap

Een van de onbespreekbare onderwerpen die Bowie recent nog had besproken, was het moederschap en de mindere kanten daarvan. Moeders gaan vaak gebukt onder wat er van ze wordt gewacht, en dat is best veel. Een kind opvoeden is verre van eenvoudig. Sommige koppels hebben al jaren geen seks meer, omdat er een kind tussen hen slaapt. Anderen hebben gewoonweg al maanden geen moment meer voor zichzelf gehad. Die dingen worden allemaal niet besproken en net daarom vreest Bowie dat veel mensen aan kinderen beginnen en absoluut niet weten wat ze te wachten staat.

Zwaar?

Bowie staat open voor alles, je mag haar alles wat je maar wil opbiechten, ze gaat geen enkel onderwerp uit de weg. Ze vindt het enorm belangrijk om ontvankelijk te zijn voor alles. Toen ze haar online platform oprichtte waar je anonieme biechtbrieven naartoe kan sturen, werd ze meteen geconfronteerd met de harde realiteit. Haar allereerste biechtbrief was een zelfmoordbrief. Nu, vindt ze dat dan niet zwaar? Neen, totaal niet. Het voelt niet zwaar, het voelt zelfs heel normaal dat zij zo’n dingen krijgt.

Social claim

Bowie heeft ondertussen zodanig veel volgers op Instagram dat ze haar berichtjes niet allemaal meer zelf kan beantwoorden. Super jammer vindt ze dat. Celien en Gudrun kunnen hiervan meespreken.  Jammer genoeg zitten er heel veel berichtjes in de inbox met vragen waar je gemakkelijk een antwoord op kan vinden in Google. De drempel is vaak kleiner om een Instagram-berichtje te sturen, dan het zelf even te gaan googlen. Nu is het zo dat die berichtjes beantwoorden best wel veel tijd in beslag neemt, en dat is iets wat volgers soms niet beseffen.

“Niemand mag een claim op jou hebben, en zéker niet als jij onbetaald naar mijn shit kijkt, dan heb jij geen claim op mij. Je maakt al zoveel ruimte, je geeft al zoveel.” 

Instagram

Instagram is een sociaal platform, maar voor mensen die een bedrijf hebben, is het een marketingprofiel. Daar hoeven we niet omheen te draaien, vindt Bowie. Het is niet omdat je content maakt voor je werk dat het daarom ineens minder oprecht is. Het leidt dan gewoon ergens naartoe, en mensen hebben nog altijd zelf de keuze om erin mee te gaan, of niet. Je kan als eigenaar van een eigen bedrijf niet niet verkopen. Er moet wél gewoon geld binnenkomen, anders kan je niet blijven bestaan. Zo simpel is het. Je kan steeds mensen wegswipen, muten, ontvolgen. Je kiest nog altijd zelf wat je tot bij jou laat komen.

Zelfzekerheid

Je wordt niet zelfzeker geboren. Dat is een fijne realisatie, want dat betekent dat iedereen zelfzeker kan worden. Bowie is niet altijd zo zelfzeker geweest, en heeft nog steeds wel onzekerheden, maar ze laat zich er niet meer door tegenhouden. Ze heeft er actief aan moeten werken, maar ze ziet haar lichaam graag hoe het is.

“Ik accepteer mijn lichaam en op sommige dagen denk ik zelfs ‘hot damn, ik zou ook wel met mezelf in bed willen liggen, ik snap het wel’ en op andere dagen denk ik van mezelf ‘nou, prima, maar hé…'” 

free trial