#35 – Marijne Van Boeckel

Deze week spreken we in aflevering 35 van de BOOST! podcast met Marijne Van Boeckel over fatshaming door de maatschappij én de dokter, over vooroordelen en hoe je de focus op je uiterlijk verlegt naar je goed voelen.

PS: vergeet ons zeker niet te sharen in jouw instagramstory (@getyourboost) ❤️

aflevering #35 - SAMENVATTING

Vandaag hebben we Marijne Van Boeckel te gast: Ze noemt zichzelf ‘your fat best friend’ en zet zich zowel on- als offline in voor body positivity en feminisme. Dit doet ze online met haar Instagram profiel – @pizzahorror – offline doet ze dit door acties en protesten. 

Fatshaming als kind

Haar turning point kwam toen ze werd uitgelachen met haar ex-vriend omdat ze bij KFC zaten te eten. Marijne is haar beginnen inlezen over alles rond body positivity en de dieet-cultuur en zo is de bal aan het rollen geraakt. Als dik persoon kan je eigenlijk weinig goed doen, of ze nu bij de McDonalds of bij een healthy, organic restaurant zat, mensen gingen sowieso een oordeel vellen. Dat is iets waar ze verandering in wil brengen.

Dat fatshaming begon al vroeg, bij het CLB kreeg ze als kind meteen de stempel ‘overgewicht’. Marijne begon met Weight Watchers op haar 10 jaar en dit had een enorme impact op haar puberteit. Ze droomde van slank zijn, net zoals de modellen en Victoria’s Secret angels op televisie. Omdat ze zag van haar mama dat zij niet in bikini zou rondlopen, deed ze dit zelf ook heel lang niet. Als je dit als voorbeeld meekrijgt, is het lastig om te denken dat jij dat wel kan en mag. Dit gebeurt natuurlijk niet bewust en wordt indirect geprojecteerd op je kind, Marijne geeft heel duidelijk aan dat ze haar mama dit niet kwalijk neemt. Dit evolueerde zelfs in zelfverminking. Gelukkig zag haar school dat ze echt heel diep zat en kreeg ze hulp aangeboden.

Op dieet bij de dokter

Als je als 7-jarige al op dieet wordt gezet, wordt de boodschap van de dieet-cultuur al heel vroeg mee gegeven. Ze werd als kind toen ook beoordeeld enkel en alleen op haar gewicht en BMI. Dat is een cijfer dat echt niks zegt over je gezondheid, je moet nog heel veel meer weten over een persoon om over zijn of haar gezondheid te kunnen oordelen. We zien dit trouwens nog altijd heel vaak terugkomen. Mensen met een hoger gewicht worden vaak niet serieus genomen wanneer het om hun gezondheid gaat. Dat toont nog maar eens aan hoe fatphobic onze maatschappij nog steeds is. 

Marijne vertelt zelf nog hoe ze als 15-jarige naar de dokter ging met een zware verkoudheid, waar ze meteen op de weegschaal werd gezet. Haar dokter zei haar dat ze op dieet moest en dat triggerde natuurlijk opnieuw die hele dieetcyclus. Een verkoudheid heeft niks met je gewicht te maken hé. Marijne viel op korte tijd ook wat kilo’s af, waardoor haar dokter haar complimenteerde, maar ze voelde zich echt heel slecht. Er zijn mensen met ernstige ziektes zoals kanker, waar de diagnose te laat wordt gesteld doordat ze niet serieus worden genomen omwille van hun gewicht. 

De vooroordelen

Gudrun vraagt of ze het omgekeerde van thin privilege meemaakt, situaties die je worden afgenomen of moeilijker gaan omdat je niet in het ‘ideale plaatje’ past. Shoppen is bijvoorbeeld lastig, er zijn niet zo heel veel plus size winkels om niet te zeggen geen. Als er dan een collectie is, zijn de kleren vaak enkel online beschikbaar. Ook bij sollicitaties heeft ze al de choquerende opmerking gekregen dat het bedrijf geen vollere mensen aanneemt want die zouden zogezegd trager werken. Dit heeft natuurlijk niks te maken met je gewicht en het is heel jammer dat ze dan de kans niet heeft gekregen om haar te bewijzen. Marijne mocht ook een keer niet mee op een (stevige) wandeling, op basis van haar medische gegevens. Later bleek dan dat dit om haar BMI ging en de organisatie gaf aan dat ze al ervaring hadden met vollere vrouwen die de wandeling niet aan konden. Celien geeft aan dat zij wel mee zou mogen, maar zo’n wandeling helemaal niet aan zou kunnen dus dat dit oordeel helemaal niet eerlijk is. 

Hoe reageer je hier dan op? Marijne was eerst gechoqueerd en boos, maar daarna ook verdrietig omdat ze zelf al bang was dat ze dit misschien niet zou kunnen en daarom bijna niet had ingeschreven voor de wandeling. Het blijft heel moeilijk om met dit soort afwijzing om te gaan.

Wat kan je hier over meegeven? Je lichaam is maar een omhulsel, je lichaam is het minst interessante aan jou.

Fatphobic in de media

Marijne heeft wel het gevoel dat de media de goede kant opgaat, maar het is soms ook een beetje dubbel. Sommige mensen gebruiken de body positivity beweging als excuus of marketing-slogan, maar verkopen dan bijvoorbeeld wel enkel kleren tot maat 38. Zoals ze daarnet al aangaf, zijn er ook winkels die wel grotere maten aanbieden, maar niet in de winkel zelf. Dat is dus eigenlijk gewoon mee op die boot springen om er als merk beter uit te komen. Hetzelfde met self-love, hebben mensen met maat 46 dan geen recht op zelfliefde? Dat gebeurt natuurlijk ook niet enkel op basis van gewicht, maar ook bijvoorbeeld huidskleur. Veel campagnes gebruiken dan een keer een model met een andere huidkleur, maar als je kijkt naar het bedrijf zelf zie je enkel privileged white people.

We zijn er natuurlijk nog lang niet, als je eens tussen de reacties van zo’n campagnes gaat kijken, zal je heel veel commentaar zien van andere mensen die het ‘walgelijk’ vinden om een dikker persoon te zien. Ook hier is het nooit goed wat je doet: als een dik persoon sport, wordt hij of zij uitgelachen en als een dik persoon frietjes eet oordelen ze ook, want dan is het hun ‘eigen schuld’. 

Honden rassen

Celien maakt de vergelijking met honden rassen, deze komen ook in alle vormen en maten en dat vinden we helemaal normaal. Gudrun heeft een dik en een dun konijntje, ze eten hetzelfde en zijn broertjes dus dat bewijst nog maar eens deze stelling: moesten we allemaal hetzelfde eten en op dezelfde manier bewegen, zouden we er nog allemaal helemaal anders uitzien door onze genetische aanleg. 

Als bijkomen het ergste is wat jou kan overkomen deze corona-periode, dan mag je van geluk spreken. Er zijn mensen die doodziek zijn en zelfs sterven. Natuurlijk is het niet leuk, maar als dat je grootste probleem is dan heb je een echte luxepositie.

Focus op je goed voelen

Wat zou je nog willen zeggen om andere mensen beter in hun vel te laten voelen? Ik volg heel graag @tessholliday, zij heeft ook een boek geschreven en op een lezing kwam er iemand naar haar toe voor een handtekening. Marijne was daar ook en raakte zo aan de praat met Tess. De vrouw die om een handtekening kwam, vertelde eigenlijk dat ze vroeger nooit op foto’s wou staan omdat ze zichzelf lelijk vond en door haar boek doet ze dit nu wel. Het leven is zo kort en je wil echt niet terugkijken op je leven en zien dat je alles weggegooid hebt omdat je onzeker was. Neem alle kansen die je kan krijgen en dat zelfvertrouwen komt wel vanzelf door je zelf liefde te geven en te focussen op je goed voelen. 

Heel veel mensen laten hun leven aan zich voorbijgaan omdat ze te hard focussen op de dingen die ze niet ‘perfect’ vinden. Wat niet wil zeggen dat je geen tijd aan je uiterlijk mag besteden, maar je mag niet wachten om leuke dingen te doen tot je er op een bepaalde manier uitziet.

Gudrun vertelt over een meisje dat ziek was en toen nog alles uit haar leven heeft gehaald, later bleef dat ze terminaal ziek was dus dan is het wel mooi om te zien dat ze niet gewacht heeft tot ze weer genezen was om alles te doen wat ze wou doen. Mensen wachten vaak wel en zeggen ‘dan zal ik…’ maar eigenlijk moet je het gewoon NU doen. 

Celien geeft ook nog een tip mee: vraag jezelf eens af, wie ben ik als persoon? We focussen ons zo vaak op ons uiterlijk, maar jij bent nog heel veel meer als dat. Mensen worden ook mooier (of lelijker) naargelang je ze leert kennen om hun innerlijk.

Ook de zomerperiode komt er weer aan, ook de uitspraken zoals ‘ik moet mijn summerbody nog klaarstomen’ horen daar bij. Als je iemand dit hoort zeggen, vertel hen dan wat jij zo leuk vindt aan hen en dat je hen niet leuker zal vinden door hun ‘summerbody’. 

Internet trolls

Heb je last van negatieve commentaar op je Instagram? Marijne vertelt dat er een paar trolls tussenzitten die anoniem negatieve commentaar geven. Dit gebeurt niet zo vaak en ze trekt haar er ook niks (meer) van aan. Ze zegt ook dat mensen kunnen en mogen vinden wat ze willen, maar dat ze haar en haar daily habits niet kennen. Er zijn mensen die heel ongezond eten en mager zijn, Marijne eet haar dagelijkse portie fruit en groenten en wordt dan meteen als ongezond bestempeld. Net zoals Gudrun, zij had eerst anorexia en herviel een aantal jaren later in boulimie. Hierdoor kwam ze een beetje bij in haar gezicht, waardoor veel mensen zeiden dat ze er weer beter uit begon te zien. Pas dus ook op met complimentjes op gewicht, je weet namelijk nooit waar die persoon mee zit. Je kan ook heel veel complimenten geven die niks met gezicht te maken hebben. 

Celien kreeg onlangs nog het compliment dat ze vermagerd is, maar dat komt puur door stress. Dan is dit eigenlijk geen compliment en dat kan voor andere mensen heel triggerend zijn  om te hervallen in de dieet-cultuur. Menzen zeggen ook vaak dat je bij komt als je in een relatie zit, dat is dus waarschijnlijk omdat je je heel goed voelt en gelukkig bent. Bijkomen is echt niet altijd slecht.

Wat is jouw grootste droom? Dat ik de deur kan uitwandelen en niet moet nadenken over wat ik allemaal zou kunnen meemaken. Dat iedereen telt en gelukkig kan zijn. En dat we allemaal onszelf wat liever kunnen zien.